czwartek 19 Sty 2017
  • default style
  • red style
  • blue style
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Wide screen resolution

Msza św. o pokój serca i za nieuleczalnie chorych za wstawiennictwem świętych Karmelu.
17. stycznia, godz. 18:00. Zapraszamy!
Sanktuarium św. Józefa oo. Karmelitów, Wzgórze św. Wojciecha w Poznaniu

Niewidzialny Klasztor Jana Pawła II – Monastère Invisible de Jean Paul II

o. Wilfrid Stinissen OCD - przewodnik duchowy

Święty Ojciec Rafał Kalinowski OCD: Świat wszystkiego może mnie pozbawić, ale zostanie zawsze jedna kryjówka dla niego niedostępna: modlitwa - w niej można streścić przeszłość, teraźniejszość i przyszłość w postaci nadziei.

Codzienna modlitwa. o. Wilfrid Stinissen OCD - zmarły 30.11.2013 r. w Norraby w Szwecji w opinii świętości karmelita bosy; fragmenty książki Ukryci w miłości, WKB 2016.

Niedziela

Nigdy nie trać ducha. Jeśli odnosisz wrażenie, że pomimo wysiłków zupełnie zmarnowałeś godzinę modlitwy, podziękuj Bogu za to, że uświadomił ci, iż nie masz władzy nad swoją modlitwą, że jest ona darem, który otrzymujesz wtedy, kiedy Bóg sam chce ci go udzielić. Jest to jeden z najcenniejszych owoców tak zwanych „zmarnowanych” godzin modlitwy. Jeśli jednak uległeś pokusie lenistwa, przyznaj się do tego przed Bogiem, proś o wybaczenie i podziękuj Mu za niewyczerpane miłosierdzie.

Jeśli czujesz w duszy chłód i brak miłości, nie pozostawaj więźniem tego uczucia. Proś o to, czego ci brak. Jezus powiedział: „Proście, a będzie wam dane” (Łk 11, 9). A On najbardziej ze wszystkiego pragnie obdarowywać nas miłością. „Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął” (Łk 12, 49). Modlitwa o przymnożenie nam wiary, nadziei i miłości jest zawsze modlitwą wysłuchaną. Sprawiasz Bogu wielką radość, prosząc Go o to, czym pragnie obdarowywać dusze ponad wszystko.

Poniedziałek

Wybierz sobie kilku dobrze znanych ci świętych i stań przed nimi jak żebrak. Zwróć im uwagę, że dysponują duchowymi skarbami łask i cnót, i poproś, aby z tych swoich skarbów dali ci jałmużnę. Poproś twojego anioła stróża, by ci towarzyszył i szepnął każdemu z tych świętych jakieś dobre słowo na twój temat.

Mów Bogu o osobach, za które jesteś odpowiedzialny, albo o tych, które prosiły cię o modlitwę. Spróbuj modlić się w ich intencji po kolei do Ojca, Syna i Ducha Świętego. Każda z Osób Boskich ma swoje własne cechy, które poznasz na przykład, czytając trzy encykliki św. Jana Pawła II: Redemptor Hominis Modlitwa i kontemplacja 59 (1979), Dives in Misericordia (1980), Dominum et Vivificantem (1986). Możesz odprawić drogę krzyżową, rozważając przy każdej stacji uczucia Jezusa i Maryi, jednocząc się z Nimi. Dobrym sposobem jest też powolne odmówienie jednej czy kilku modlitw ustnych, które znasz na pamięć, smakując każde ich słowo. Jeśli umiesz już na pamięć modlitwę św. Elżbiety od Trójcy Świętej albo całą Pieśń duchową św. Jana od Krzyża, masz stale do dyspozycji wielki skarb.

Wtorek

Nie ucinaj sobie zbyt łatwo drzemki podczas modlitwy. Zwróć uwagę na to, czy siedzisz prosto, czy twoja wola czuwa, czy też stałeś się bezwolny. Czy wieczorem chodzisz spać o odpowiedniej porze i masz tyle godzin snu, ile trzeba (…)? Czy masz wystarczająco dużo ruchu na świeżym powietrzu? Filiżanka kawy rano i zmienianie pozycji podczas modlitwy także mogą okazać się pomocne. Spróbuj też przeczytać kilka stron z książki, która ci odpowiada, albo pomódl się przez chwilę z oczami utkwionymi w tabernakulum.

Jeśli pomimo tych wysiłków zdarza ci się zasypiać, niech pociechą będą ci słowa Teresy z Lisieux: „zamiast cieszyć się z mojej oschłości, winnam trapić się, że zasypiam (od siedmiu lat) podczas modlitwy i dziękczynienia – ale się nie smucę!… Sądzę, że małe dzieci podobają się swoim rodzicom zarówno wtedy, kiedy śpią, jak i kiedy nie śpią; myślę też, że lekarze, chcąc zrobić operację, usypiają swoich chorych” (Rps A 75v–76r).

W takim wypadku niewątpliwie lepiej będzie, jeśli uznasz, że nie jest to czas modlitwy kontemplacyjnej i że przeciwnie – trzeba, abyś zdobył się na większą aktywność. Nasza święta Matka Teresa przez osiemnaście lat, podczas których wahała się między Bogiem a światem, nie miała odwagi rozpocząć modlitwy bez książki. Wspomina: „[Miałam] pod ręką tę pomoc, która mi była jakby towarzystwem i tarczą do odbijania pocisków przychodzących do mnie obcych myśli […]. Często wystarczało tylko samo otwarcie książki, innym razem czytałam krócej lub dłużej, według miary łaski, jakiej mi Pan użyczał” (Ż 4, 9). Radzi też, aby posługiwać się obrazkiem Chrystusa, szczególnie kiedy Pan zdaje się całkowicie nieobecny: „Wielka to dla mnie przyjemność i niewypowiedziana pociecha, zwłaszcza w chwilach oschłości i wewnętrznego opustoszenia, patrzeć na wyobrażenie kogoś, o kim wiem, że mnie kocha” (D 34, 11).

Noc ciemna wg św. Jana od Krzyża - rozważania cz.1

CIEMNA NOC DUSZY W UJĘCIU JANA OD KRZYŻA

Jak wiadomo, Jan od Krzyża wyróżnia noc zmysłów i noc ducha. Podział ten łatwiej zrozumieć wiedząc, jak Jan od Krzyża widzi wewnętrzną strukturę człowieka.

Struktura duszy

Jako człowiek posiadasz swoją zewnętrzność i swoje wnętrze. Sferę zewnętrzną Jan od Krzyża określa jako el sentido, „zmysł". Określenia tego używa najczęściej w liczbie mnogiej - „zmysły". Do tej sfery zalicza ciało, uczuciowość, namiętności (radość, nadzieję, smutek i lęk), wszelkie drobne pożądliwości (apetitos), wyobraź­nię, jak też i rozum w tym znaczeniu, w jakim jest on za­leżny od wiedzy, której dostarczają zmysły (por. PD 20, 3), innymi słowy wszystko co sprawia, że mówimy: „to lu­bię - tego nie lubię".

Więcej…

Wracajmy do nauczania świętego Jana Pawła II

Podczas dziękczynnej Mszy św. na Placu Św. Piotra ks. kard. Angelo Comastri przypomniał słowa Jana Pawła II wygłoszone 29 maja 1994 r., podczas modlitwy “Anioł Pański”, gdy wrócił ze szpitala: “Chciałbym wyrazić dziś przez Maryję moją wdzięczność za dar cierpienia. Zrozumiałem, że ten dar był potrzebny. Zrozumiałem wtedy, że mam wprowadzić Kościół Chrystusowy w trzecie tysiąclecie przez modlitwę i wieloraką działalność, ale przekonałem się później, że to nie wystarcza: trzeba było wprowadzić go przez cierpienie – przez zamach trzynaście lat temu i dzisiaj przez tę nową ofiarę. Dlaczego właśnie teraz, dlaczego w tym roku, w Roku Rodziny? Właśnie dlatego, że rodzina jest zagrożona, rodzina jest atakowana. Także Papież musi być atakowany, musi cierpieć, aby każda rodzina i cały świat ujrzał, że istnieje Ewangelia – rzec można – «wyższa»: Ewangelia cierpienia, którą trzeba głosić, by przygotować przyszłość, trzecie tysiąclecie rodzin, każdej rodziny i wszystkich rodzin”.

Święty Janie Pawle II, wyjednaj nam z nieba dar wielkiego światła, by odnaleźć drogę Bożego planu w odniesieniu do rodziny. Jest to jedyna droga dająca rodzinie godność, prawdę miłości oraz przyszłość małżonkom i przyszłość dzieciom.

Uroczystość św. Jana od Krzyża 11-14.12.2016r.

Rekolekcje adwentowe ze św. Janem od Krzyża w Sanktuarium św. Józefa oo. Karmelitów w Poznaniu

„Wiara jako fundament życia duchowego według św. Jana od Krzyża"

głosi o. Andrzej Ruszała OCD - karmelita z Wadowic.

W niedzielę 11.12. na wszystkich Mszach świętych, a w poniedziałek i we wtorek 12-13.12. na Mszy św. o godz. 18.00.

Wspólnota Niewidzialnego Klasztoru JP II prowadzi rozważania podczas adoracji Najświętszego Sakramentu w wigilię uroczystości
- wtorek 13.12.  od 19.00 - 21.00
po Mszy św. o godz. 18:00

Czułem się pociągnięty przez doświadczenie i nauczanie Świętego z Fontiveros. Od pierwszych lat mojej formacji kapłańskiej znajdowałem w nim solidnego przewodnika na ścieżkach wiary. Ten wymiar jego doktryny wydaje się być zasadniczy, wręcz życiowy dla każdego chrześcijanina zwłaszcza w epoce poszukującej nowych dróg i będącej równocześnie narażoną na niebezpieczeństwa i pokusy na polu wiary.
św. Jan Paweł II

Przebieg uroczystości na plakacie:








Licznik odwiedzin

Dzisiaj59
Wczoraj55
Wizyt w tygodniu204
Wizyt w miesiącu859
Łącznie wizyt36378

VCNT - Visitorcounter